Siberian Husky jest psem roboczym średniego wzrostu, o lekkim ruchu. Ma swobodne i eleganckie chody. Tułów zwarty, obficie pokryty włosem, uszy proste i mocno owłosione, ogon wskazuje w kształcie lisiej kity noszony w kształcie sierpa nad grzbietem lub padający swobodnie w dół. Jego charakterystyczny krok jest jednolity i wyraźnie łatwy. Doskonale spełnia funkcję psa pociągowego ciągnąc lekkie ładunki z umiarkowaną prędkością na długich dystansach. Proporcje i kształt tułowia zdradzają równowagę siły, prędkości i wytrzymałości. Psy mają samczą budowę, ale nigdy nie są grubych kształtów. Suki są samicze, ale bez słabości w budowie. Husky w dobrej kondycji, o zwartej, dobrze rozwiniętej muskulaturze nie ma zbędnych kilogramów.

GŁOWA

Czaszka
Średniej wielkości, proporcjonalna do tułowia. Wierzchołek jest lekko zaokrąglony, zwęża się stopniowo od najszerszego punktu do oczu.

Wady
Głowa ciężka lub bez wdzięku, głowa zbyt delikatnie wyrzeźbiona.

Kufa
Jest średniej długości, odległość od wierzchołka nosa do stopu jest równa odległości od stopu do guza potylicznego. Stop jest dobrze zaznaczony. Grzbiet nosa jest prosty od spodu do wierzchołka nosa. Kufa jest średniej szerokości, zwęża się stopniowo w stronę wierzchołka nosa, koniec kufy nie jest ani szpiczasty, ani kwadratowy. Wargi są dobrze pigmentowane, dokładnie przylegające, zgryz nożycowy.

Wady
Kufa zbyt "gwizdkowata" lub zbyt gruba, zbyt krotka lub zbyt długa. Stop niedostateczny. Zgryz inny niż nożycowy.

 

USZY

Średniej wielkości, trójkątne, wysoko osadzone i zbliżone do siebie. Są grube, obficie porośnięte włosem, lekko łukowate w tylniej części, prosto noszone. Koniec ucha jest lekko zaokrąglony, stoją prosto do góry.

 

Wady

Uszy zbyt duże w stosunku do głowy, zbyt szeroko rozstawione, nie dość prosto noszone.

 

OCZY

Migdałowe, średnio rozstawione, osadzone lekko skośnie. Spojrzenie żywe, przyjacielskie, ciekawskie. Oczy mogą być brązowe lub niebieskie. Dopuszcza się także oczy różnobarwne (jedno brązowe, drugie niebieskie).

 

Wady

Oczy osadzone zbyt ukośnie, zbyt blisko.

 

Wierzchołek nosa

Czarny u psów szarych, płowych lub czarnych. Koloru wątrobianego u psów maści rudej (miedzianej). Nos może być cielisty u psów całkiem białych. Nos z różowymi pręgami (tzw. nos śniegowy) jest dopuszczalny.

 

TUŁÓW

 

Szyja

Średniej długości, wysklepiona i noszona dumnie wzniesiona, gdy pies stoi. W kłusie szyja opuszcza się, tak że głowa noszona jest lekko do przodu.
Wady: szyja zbyt krotka, zbyt gruba, zbyt długa.

 

Łopatki

Łopatka jest ukośna i tworzy z podłożem kąt ok. 45 stopni. Ramię ukośne lekko ku tyłowi od stawu barkowego do łokcia, nigdy nie jest prostopadłe do ziemi. Mięśnie i ścięgna są mocne i dobrze rozwinięte.

 

Wady

Łopatka prosta, łopatka źle związana.

 

Klatka piersiowa

Głęboka i mocna, ale niezbyt szeroka. Najniższy punkt znajduje się na poziomie łokcia. Żebra są dobrze wysklepione poczynając od kręgosłupa, ale spłaszczone na bokach, aby zapewnić swobodę ruchów.

 

Wady

Klatka piersiowa zbyt szeroka, żebra beczkowate, zbyt płaskie lub zbyt słabe.

 

Grzbiet

Grzbiet jest prosty i mocny, linia górna jest pozioma od kłębu do zadu. Grzbiet jest średniej długości, ani krotki, ani niedostatecznie związany z powodu zbyt dużej długości. Lędźwie są suche, węższe niż klatka piersiowa i lekko umięśnione. Zad jest nachylony w stosunku do kręgosłupa, ale nigdy nie jest spadzisty do tego stopnia, aby krępował posuw tylniej kończyny. Patrząc z profilu, tułów od stawu barkowego do guza kulszowego jest nieco większej długości, niż wysokość w kłębie.

 

Wady

Grzbiet słabo związany, słaby, karpiowaty, linia górna spadzista.

 

KOŃCZYNY

 

Przednie

Pies w pozycji stojącej, oglądany z przodu, ma kończyny przednie umiarkowanie szeroko rozstawione równolegle i o prawidłowej postawie, łokcie przylegają do tułowia, nie są zwrócone ani do wewnątrz ani do zewnątrz. Widziane z boku śródręcza są lekko ukośne, staw nadgarstkowy jest mocny, ale giętki. Kościec mocny ale nigdy nie ciężki. Długość kończyny przedniej od łokcia do ziemi jest nieznacznie większa, niż odległość od łokcia do kłębu.

 

Wady

Słabość śródręcza, zbyt ciężki kościec. Przód zbyt szeroki lub zbyt wąski. Łokcie odstające.

 

Kończyny tylne

Pies w pozycji stojącej, widziany z tyłu, ma kończyny tylnie umiarkowanie szeroko rozstawione, wzajemnie równoległe. Uda są dobrze umięśnione i mocne, stawy kolanowe dobrze ukątowane, staw skokowy dobrze zarysowany i wąski. Wilcze pazury musza być usunięte.

 

Wady

Kąt stawu kolanowego zbyt rozwarty, zad zbyt wąski lub zbyt szeroki.

 

Łapy

Kształtu owalnego, ale nie wydłużone. Łapy są średniej wielkości, zwarte i dobrze owłosione pomiędzy palcami i opuszkami. Opuszki twarde i grube. Łapy w pozycji naturalnej nie powinny być zwrócone ani na zewnątrz, ani do wewnątrz.

 

Wady

Palce miękkie i luźne, łapy zbyt duże lub bez wdzięku, zbyt małe lub delikatne, zwrócone na zewnątrz lub do wewnątrz.

 

OGON

Dobrze owłosiony w kształcie lisiej kity, osadzony powyżej linii grzbietu i na ogol noszony nad grzbietem w kształcie sierpa, gdy pies ma napięta uwagę.

Gdy ogon jest wysoko noszony, nie jest zakręcony na bok i nie może być płasko zarzucony na grzbiet. Ogon opuszczony jest normalny u Husky podczas pracy lub odpoczynku. Włos na ogonie jest średniej długości, ma w przybliżeniu tę samą długość na górze, bokach, i spodzie ogona, nadając mu w ten sposób wygląd okrągłej kity.

 

Wady

Ogon zarzucony na grzbiet lub bardzo zakręcony, osadzony zbyt nisko lub zbyt wysoko, ze zbyt obfitym pióropuszem.

 

CHODY

Charakterystyczny krok Husky jest regularny i wyraźnie łatwy. Husky ma krok szybki i lekki, na ringu trzeba go prowadzić na luźnej smyczy, umiarkowanie szybkim krokiem, aby mógł pokazać dobry zasięg ruchu przednich kończyn i mocny posuw tylnych. Widziany z przodu Husky nie zostawia pojedynczego śladu. Kiedy jednak szybkość wzrasta kończyny nachylają się do wewnątrz, tak, że ślady pozostają w osi długiej ciała. Kiedy ślady się zbliżają, kończyny przednie i tylne wyrzucane są prosto do przodu, ani łokcie, ani kolana nie są skręcone na zewnątrz ani do wewnątrz. Kończyna tylna przemieszczana jest w ślad kończyny przedniej z tej samej strony. W akcji linia górna pozostaje zwarta i pozioma.

 

Wady

Krok skrócony, podrygujący, chody toczące, krzyżowanie kończyny, "krok kraba".

 

SZATA

Włos Husky jest dwojakiego rodzaju, średniej długości, sprawia wrażenie obfitego, ale nigdy nie jest tak długi, aby przesłaniał wyraźny rysunek linii psa.
Podszerstek jest miękki i gesty, wystarczającej długości, aby podtrzymać włos okrywowy. Włos okrywowy jest prosty i nieco leżący, nigdy nie jest twardy ani osadzony sztywno, sterczący na tułowiu. Należy zauważyć, że brak podszerstka podczas linienia jest normalny.
Zabiegi toaletowe na włosie w każdej okolicy ciała powinny być ostro karane  (przy ocenie).

 

Wady

Włos długi, twardy lub kosmaty, struktura zbyt twarda lub zbyt jedwabista.

 

MAŚĆ

Wszystkie kolory są dopuszczalne od czarnego do czysto białego. Spotyka się powszechnie różne znaczenia na głowie, o typowych motywach, które nie występują w innych rasach.

 

CHARAKTER

Husky ma charakter łagodny i miły, ale jest także czujny i bardzo towarzyski.  Nie ma instynktu posiadania właściwego psom stróżującym, nie jest wyjątkowo nieufny w stosunku do obcych, nie jest agresywny wobec innych psów. Dorosły pies zachowuje się z godnością i w pewnej mierze z rezerwą. Jego inteligencja, łagodność, chęć przypodobania się sprawiają, że Husky jest on wspaniałym towarzyszem i przyjacielem.

 

WROST

Wysokość w kłębie: psy 21 do 23i1/2 cala (53.5 - 60 cm) suki 20 - 22 cale (50.5 - 56 cm).

 

CIĘŻAR

Ciężar proporcjonalny do wzrostu. Wymieniony wzrost stanowi limity ekstremalne, bez preferencji w kierunku jednej lub drugiej krańcowości.

 

Dyskwalifikuje: wzrost ponad 23.5 cala u psa i 22 cale u suki.

 

PODSUMOWANIE

Najważniejszymi cechami charakterystycznymi Husky są: średni wzrost, średni kościec, harmonijne proporcje, łatwość i swoboda ruchu, prawidłowa szata, ładna głowa i uszy, prawidłowy ogon i wrodzona dobroć.
Wszelka przesada w kośćcu i ciężarze, nieprawidłowy wykrok, włos długi i twardy powinien obniżać ocenę. Husky nigdy nie powinien mieć wyglądu ciężkiego i grubego przypominającego ciężkie zwierzę pociągowe. Nie powinien także być wrażliwy i delikatny jak zwierzęta do wyścigów na krótkich dystansach. Obydwoje płci u Husky sprawiają wrażenie zdolnych do dużej wytrwałości. Poza ww. wadami wyraźne wady budowy morfologicznej wspólne dla wszystkich ras powinny być oceniane tak, jak u innych ras ( należy ich unikać), aczkolwiek nie są powyżej wymienione.

 

DYSKWALIFIKACJA

Psy powyżej 23.5 cala, suki powyżej 22 cali. Samce powinny mieć oba jądra wyraźnie normalne, całkowicie opuszczone do moszny.

 

Na podstawie: „WZORCE RAS – Szpice i psy ras pierwotnych”

Wydane przez KLUB SZPICA przy Zarządzie Głównym ZK w Polsce.